Katrien Schryvers

Vlaams parlementslid & Burgemeester in Zoersel

In mijn eigen gemeente Zoersel ben ik al politiek actief sinds mijn 24ste. Ik was er achtereenvolgens schepen, burgemeester, OCMW-voorzitter, gemeenteraadslid en opnieuw schepen. Ik zette onze gemeente mee op de kaart als Zorgzaam Zoersel. Sinds december 2021 ben ik er terug burgemeester bevoegd voor politie en brandweer, bevolking en burgerlijke stand, kwaliteit, sociale zaken en welzijn, zorgzame buurt en sociale cohesie, buurtwerking, wonen, en communicatie en participatie.

Van opleiding ben ik jurist. Na tien jaar provincieraad zette ik in januari 2005 de stap naar het federaal parlement. Daar verrichtte ik heel wat wetgevend werk:  de modernisering van de wetgeving over het huwelijk, vernieuwende initiatieven omtrent alimentatieregelingen voor kinderen, enz.

Sinds 2009 werk ik in het Vlaams Parlement. Daar zet ik binnen de commissie Welzijn, Volksgezondheid en Gezin mee mijn schouders onder de uitbouw van een zorgzaam Vlaanderen.

Het is mijn overtuiging dat je als parlementslid wel degelijk mee een steen kan verleggen. Denk maar aan mijn werk rond onder meer pleegzorg, jeugdzorg, kinderrechten, erfbelasting, begraafplaatsen en mobiele mantelzorgwoningen.

"Hardwerkend, gedreven en met een grote dossierkennis. Beter kan je Katrien niet omschrijven."

Door mijn onafgebroken inzet en uitgebreide dossierkennis werd ik door verschillende kranten genoemd als een van de beste en meest actieve parlementairen.

Ik ben graag midden de mensen. Ik leer veel van opmerkingen, ideeën en vragen. Die kan ik meenemen in mijn werk, want de gedrevenheid om dingen te verbeteren, dat blijft de basis voor mijn politiek engagement!

 

Naar aanleiding van mijn lijsttrekkerschap bij de Vlaamse verkiezingen van juni 2024 maakte Gazet van Antwerpen een portret van mij. Dat kan je hier nalezen

 

Nieuws

Tweede controle voor crematie verdwijnt nog dit jaar

Vooraleer er mag worden overgegaan tot crematie na een overlijden moeten momenteel twee artsen de doodsoorzaak vaststellen. Zo’n  tweede schouwing leidt echter zelden tot nooit tot het onthullen van een verdacht overlijden. Voor nabestaanden betekent dit soms onnodig langer wachten, voor gemeenten brengt het  heel wat extra kosten mee en voor huisartsen betekent ze extra druk in een al overladen agenda.
Cd&v wil de tweede controle als regel afschaffen en enkel uitvoeren in bepaalde omstandigheden. “Zo kunnen we de druk op huisartsen verlichten en de procedure goedkoper, vlotter en efficiënter laten verlopen”, zegt Schryvers.

Belang van kind meer centraal stellen bij conflictueuze scheidingen

“Het belang van het kind moeten altijd voorop staan”, zo stelt Vlaams parlementslid, die een voorstel indient ter bescherming van kinderen die betrokken zijn in een complexe scheiding van hun ouders. “Als de conflicten blijven aanslepen, kan het welzijn en de ontwikkeling van de kinderen onder druk komen te staan en dat moeten we absoluut vermijden. Kinderen mogen niet de dupe zijn”, aldus Schryvers. Zij vraagt onder meer om een duidelijk handelingskader en betere informatiedeling tussen hulpverleners en een bredere bekendmaking van bemiddeling, waarbij ook kinderen betrokken worden.

Chatbot op Pornhub doet gemiste chatgesprekken bij Stop it Now! pieken

Met de lancering van een chatbot op Pornhub piekte het aantal gemiste chatgesprekken bij hulplijn Stop it Now! Terwijl in de maanden voordien gemiddeld 181 unieke personen per maand met de hulplijn probeerden te chatten buiten de openingsuren, waren dat er in de periode van de chatbot maar liefst 246. “De chatbot lijkt dus zeker zijn werk te doen”, stelt Vlaams parlementslid Katrien Schryvers (cd&v), die de cijfers opvroeg, “Maar hoe pijnlijk dat mensen die dan toch de stap zetten naar de hulpverlening niet meteen geholpen kunnen worden.”

Dankzij beschikbaar toilet volwaardig deel uitmaken van samenleving

Cd&v wil dat er dringend werk wordt gemaakt van een uniforme toiletpas in heel Vlaanderen. Voor mensen met een onzichtbare aandoening zoals de ziekte van Crohn maakt dit het verschiltussen buitenkomen of binnen blijven. “Eén uniforme toiletpas over heel Vlaanderen, geflankeerd door een sensibiliserings- en informatiecampagne zodat de pas breed bekend én erkend wordt”, stelt Vlaams parlementslid Katrien Schryvers voor. “Alleen zo garanderen we aan wie lijdt aan een onzichtbare aandoening dat er altijd een toilet ter beschikking zal zijn.”

Voorstel om te snoeien in aantal uren gezinszorg getuigt van weinig visie op ouderenzorg

De Vlaamse diensten voor gezinszorg ontvingen een brief waaruit blijkt dat welzijnsminister Gennez wil snoeien in het aantal uren gezinszorg. Concreet: in 2026 zullen de diensten minder uren zorg mogen aanbieden dan in 2025. Een vreemde en bovendien niet afgestemde keuze in een context waarin de zorgnoden in Vlaanderen blijven toenemen en de minister zelf herhaaldelijk heeft gezegd sterker te willen inzetten op thuiszorg voor een steeds ouder wordende bevolking. 

Interne klachten- en meldingsprocedures moeten effectiever zijn

Nadat verschillende media getuigenissen publiceerden over grensoverschrijdende handelingen door een gynaecoloog verbonden aan het ziekenhuis in Tienen en het UZ Antwerpen, werd het Meldpunt Grensoverschrijdend Gedrag overspoeld met meldingen. Maar al te vaak kunnen daders jarenlang hun gang blijven gaan, omdat er niets met meldingen gebeurt, omdat ze “niet ernstig genoeg” worden bevonden. Interne meldingen en klachtenprocedures blijken nog veel te vaak onduidelijk en de opvolging ervan veel te vrijblijvend.

Woonzorgcentra die het moeilijk hebben moeten ondersteund worden

Op 15 maart 2026 moeten het woonzorgcentrum en het centrum voor kortverblijf Vordenstein in Schoten de deuren definitief sluiten. Na een periode van verhoogd toezicht sinds 2024 en een schorsing van negen maanden trekt het departement Zorg eind november 2025 definitief de erkenning in. "Als zo'n beslissing wordt genomen, moet men vanuit Vlaanderen de vraag stellen of alles eraan is gedaan om dit te voorkomen", vindt Schryvers, "Want dit heeft verstrekkende gevolgen voor de bewoners."

Steeds meer pleegkinderen studeren verder met automatisch recht op studietoelage

Steeds meer pleegkinderen krijgen een studietoelage omdat ze hoger onderwijs volgen terwijl ze worden opgevangen in een pleeggezin. Met 412 lag hun (voorlopig) aantal in het academiejaar 2024-2025 opnieuw beduidend hoger dan in het academiejaar daarvoor. Dat blijkt uit cijfers die Vlaams parlementslid Katrien Schryvers opvroeg. Voorlopig gaat het om een stijging van 12,6 procent. “Met de automatische toekenning van een studietoelage wilden we jongeren in pleegzorg meer kans geven om verder te studeren en toch in pleegzorg te blijven”, licht Schryvers toe.

Dringend actie nodig om plaatstekorten in woonzorgcentra te vermijden

Cd&v trekt aan de alarmbel: zo’n 3.000 extra woongelegenheden in woonzorgcentra en centra voor kortverblijf, die volgens de planning tegen eind dit jaar gerealiseerd zouden moeten zijn, zijn nog steeds niet gebouwd. Dat blijkt uit cijfers die Vlaams Parlementslid Katrien Schryvers opvroeg. “Heel wat voorzieningen zien af van de bouwplannen omwille van de financiële onzekerheid, stijgende bouwkosten en personeelstekorten. Nu de minister ook aankondigt minder subsidies te willen toekennen aan zorgvoorzieningen die meer reserves hebben opgebouwd, lijkt de impasse compleet. Er is dringend nood aan een grondige analyse en een doortastend beleid. Zoniet is een plaatstekort onafwendbaar”, waarschuwt Schryvers.

Kiezen voor een laatste rustplaats in de natuur zou voor elke Vlaming mogelijk moeten zijn

Sinds eind 2017 kunnen steden en gemeenten een stuk natuur, gelegen buiten de gewone begraafplaats, afbakenen als natuurbegraafplek. Die mogelijkheid kwam er op initiatief van Vlaams volksvertegenwoordiger Katrien Schryvers (cd&v). Vandaag, zo’n 8 jaar later, zegt slechts een vierde van de Vlaamse gemeenten zo’n natuurbegraafplek te hebben, in antwoord op een bevraging die Schryvers deed bij alle Vlaamse gemeenten. “Dat is te weinig. Bovendien blijkt het vaak eerder te gaan over een gedeelte van de begraafplaats dat natuurlijk werd aangelegd, in plaats van een echte plek in natuur- of bosgebied. De wens naar een laatste rustplaats in de natuur leeft bij vele mensen. Die keuze mag niet afhangen van de gemeente waar je woont, maar zou gewoonweg iedereen moeten kunnen hebben”, zegt Schryvers.