Nieuws

Begeleiding van gezinnen even belangrijk als terugvordering schooltoeslag

Vorig schooljaar moesten de gezinnen van 8.802 leerlingen de schooltoeslag terugbetalen, omdat de leerling in kwestie te vaak onwettig afwezig was geweest van school. Dat blijkt uit cijfers die Vlaams parlementslid Katrien Schryvers (cd&v) opvroeg. Volgens Schryvers is het belangrijk om die leerlingen goed op te volgen: “Het terugvorderen van de schooltoeslag moet altijd samengaan met opvolging via een traject: waarom is die leerling zo vaak afwezig? Is er in dat gezin iets aan de hand? Vandaag varen we blind: we weten niet hoeveel trajecten werden opgestart en welke impact de terugvordering heeft op die gezinnen. Ouders moeten gewezen worden op het belang van naar school gaan voor de toekomst van hun kinderen. Terugvorderen van de schooltoeslag is slechts een middel, het doel moet zijn: zo veel mogelijk kinderen op school.”

Wie nood heeft aan aangepast vervoer mag niet uit de boot vallen bij hervorming

Cd&v vreest dat heel wat mensen die nood hebben aan aangepast vervoer bij de nakende hervorming die de mobiliteitsminister plant uit de boot zullen vallen. De partij vraagt om garanties: “We vragen een menselijke toets voor situaties waarin mensen met een reële mobiliteitsnood niet in een vooraf bepaald administratief vakje passen, zoals ouderen of mensen die tijdelijk minder mobiel zijn door ziekte of ongeval. Die is er in het huidig kader niet waardoor zij zullen uitgesloten worden van het aangepast vervoer”, zeggen Vlaams parlementsleden An Christiaens en Katrien Schryvers.

Cd&v legt actieplan op tafel: zonder ingrijpen dreigt kleinschalige kinderopvang te verdwijnen

Steeds minder kinderen worden opgevangen bij een onthaalouder in de buurt. Waar vroeger één op drie opvangplaatsen in de gezinsopvang was, is dat vandaag nog maar één op vijf. En als er niets verandert, zal dit aantal alleen maar verder dalen. Cd&v trekt aan de alarmbel en legt een actieplan op tafel om kleinschalige kinderopvang een toekomst te geven in Vlaanderen. “Ouders moeten voor de opvang van hun kindje zelf de keuze kunnen maken: voor een vertrouwde, kleinschalige opvang dicht bij huis of voor een groter kinderdagverblijf. Die vrije keuze staat vandaag onder druk”, zegt initiatiefneemster Katrien Schryvers.

Kaap van 180.000 mantelzorgers in Vlaanderen overschreden - "We moeten zorg dragen voor hen."

In 2025 telde Vlaanderen 181.658 geregistreerde mantelzorgers. Daarmee werd voor het eerst de kaap van 180.000 mantelzorgers overschreden, zo blijkt uit nieuwe cijfers die Vlaams volksvertegenwoordiger Katrien Schryvers opvroeg. Het aantal mantelzorgers steeg met  2.251 personen (+ 1,25%) ten opzichte van 2024. Tegelijk nam ook het aantal geregistreerde zorgbehoevenden in het kader van de Vlaamse Sociale Bescherming (VSB) verder toe. Daarbij ging het om een stijging met 3.009 personen (+1,89%) tot 161.857 geregistreerde zorgbehoevenden. “De zorgvraag stijgt sneller dan het aantal mensen dat die zorg opneemt. Ons zorgsysteem staat of valt met die duizenden mantelzorgers die dag in dag uit zorg opnemen voor een naaste. Zij verdienen voldoende ondersteuning”, zegt Schryvers.

Uitzendkrachten en zelfstandigen in woonzorgcentra dreigen zorg duurder te maken

Ruim de helft van de woonzorgcentra doet beroep op verpleegkundigen die werken als uitzendkracht of op zelfstandige basis. Vooral het aantal zelfstandigen neemt toe, zo blijkt  uit cijfers die Vlaams parlementslid Katrien Schryvers (cd&v) opvroeg en analyseerde. “Woonzorgcentra zijn naast de vaste personeelsequipes steeds meer aangewezen op uitzendkrachten en zelfstandigen om de zorg te kunnen garanderen en dat is geen goede zaak: het maakt de zorg duurder én het weegt op de collegialiteit. Bovendien zijn al die wisselende gezichten voor de bewoners verre van ideaal”, zegt Schryvers. Cd&v vraagt structurele maatregelen om het personeelstekort in woonzorgcentra aan te pakken, zodat het systeem van uitzendkrachten en zelfstandigen kan worden afgebouwd.

V&M voert druk op: “Familiekrediet en extra week geboorteverlof moeten er nu komen”

Tijdens een ludiek persmoment, waarbij mannelijke politici een workshop ‘staartjes maken’ volgen, klaagt Vrouw & Maatschappij (V&M), de vrouwenbeweging van cd&v, de ongelijke verdeling van zorgtaken in onze maatschappij aan. Deze actie kadert in de Zij Blij-dag die V&M elk jaar rond Moederdag en de Dag van het Gezin organiseert. “De zorgkloof tussen mannen en vrouwen moet gedicht worden”, stelt Charis Kamoen, waarnemend voorzitster van V&M, Zij voert de druk op bij minister Frank Vandenbroucke om werk te maken van het familiekrediet én om de beloofde week extra geboorteverlof in te voeren. “Veel papa’s willen meer zorgtaken op zich nemen, maar krijgen de kans niet in het huidige systeem”, zegt Kamoen.

Veel Vlamingen geven kinderen en kleinkinderen duwtje in de rug dankzij doorgeefschenking

Sinds de invoering in 2019 maakten nooit eerder meer Vlamingen gebruik van de doorgeefschenking, waarbij iemand die erft binnen het jaar kosteloos kan doorschenken aan zijn of haar kinderen. In totaal werden via deze mogelijkheid al meer dan 10.000 woningen, appartementen of gronden doorgeschonken aan de jongere generatie. “De oudere generatie heeft vaak minder nood, terwijl de jongere generatie met grote kosten wordt geconfronteerd. Op die manier kunnen oudere mensen die erven een duwtje in de rug geven van hun kinderen of kleinkinderen”, zegt cd&v-parlementslid Katrien Schryvers, wiens parlementair werk aan de basis ligt van de doorgeefschenking.

Wie in provincie Antwerpen of Oost-Vlaanderen woont, zag aanvraag tot ontbossing dubbel zo vaak geweigerd als in West-Vlaanderen

Sinds 2022 is het aantal aanvragen tot ontheffing van het ontbossingsverbod meer dan gehalveerd, zo blijkt uit cijfers die Vlaams parlementslid Katrien Schryvers (cd&v) opvroeg. Vorig jaar werden bijna evenveel aanvragen tot ontbossing geweigerd als toegestaan, terwijl in 2022 nog twee op de drie aanvragen werd ingewilligd. Het Agentschap voor Natuur en Bos weigert het vaakst ontbossingen in agrarisch gebied of in recreatiegebied. Jaarlijks hebben de meeste aanvragen betrekking op een perceel in de provincie Antwerpen. In 2025 ging het om 35 aanvragen op een totaal van 68 in heel Vlaanderen. Opvallend is dat over de voorbije vier jaar een aanvraag in de provincie Antwerpen of Oost-Vlaanderen dubbel zoveel kans maakte geweigerd te worden dan in West-Vlaanderen of Vlaams-Brabant.

Wachten op een afspraak bij het Centrum voor Rijgeschiktheid en Voertuigaanpassingen duurt het langst in provincie Antwerpen

Gemiddeld 98 dagen duurde het vorig jaar vooraleer een aanvrager een afspraak kreeg bij het Centrum voor Rijgeschiktheid en Voertuigaanpassingen. Dat is gemiddeld een dag langer dan in 2024 en bijna een maand langer dan de gemiddelde wachttijd in 2023. Dat vernam Vlaams volksvertegenwoordiger Katrien Schryvers (cd&v) in antwoord op een parlementaire vraag. Wie een aanvraag doet in de provincie Antwerpen, rekent er best nog eens een tweetal weken bij. “Dat moet toch echt korter kunnen”, vindt Schryvers, “Een gebrek aan mobiliteit betekent immers vaak ook een gebrek aan kansen, en dat moeten we zo veel mogelijk vermijden.”

Aantal binnenlandse adopties was nog nooit zo laag - “Kandidaat-adoptieouders ook informeren over pleegzorg”

Vorig jaar werden 13 kinderen binnenlands geadopteerd in Vlaanderen. Dat zijn er vijf minder dan in 2024 en één minder dan in 2023. Dat blijkt uit info die Vlaams volksvertegenwoordiger Katrien Schryvers (cd&v) opvroeg. 377 kandidaat-adoptieouders meldden zich aan, ondanks de adoptiepauze, waarvan 167 voor de adoptie van een ongekend kind. Voor interlandelijke adoptie geldt er al sinds 2023 een adoptiepauze en binnenkort zal dit helemaal stopgezet worden. Tegelijkertijd stijgt het aantal kinderen en jongeren die wachten op een pleeggezin jaar na jaar, met vorig jaar 1.307 kinderen op de wachtlijst. Cd&v wil daarom meer kandidaat-adoptieouders warm maken voor pleegzorg. “Gezinnen die zich kandidaat stellen voor adoptie, zijn mensen met een groot hart voor kinderen. Via een eengemaakt traject kunnen we hen ook informeren over pleegzorg en hoe dat een verschil kan maken voor zowel het pleeggezin als het pleegkind”, aldus Schryvers.