Vlaams minister Hilde Crevits verbiedt crematoria om aluminium aszakjes te gebruiken

Publicatiedatum

Auteur

Katrien Schryvers

Deel dit artikel

Vlaams minister van Binnenland Hilde Crevits (cd&v) wil niet dat crematoria aluminium aszakjes gebruiken voor het vervoer van as van een overledene van het crematorium naar het funerarium of de begraafplaats.  Dat heeft ze in het Vlaams parlement geantwoord op een vraag van Katrien Schryvers (cd&v). In Vlaanderen werd in 2023 78% van de overledenen gecremeerd.

5 van de 12 Vlaamse crematoria maken momenteel gebruik van aluminium aszakjes: Oostende, Kortrijk, Holsbeek, Zemst en Hasselt. Dat bleek uit een bevraging door het Agentschap Binnenlands Bestuur in opdracht van de minister. Crematoria geven aan voor zo’n urnezakjes te kiezen in plaats van een asurn omdat die gemakkelijker te stockeren zijn en ze door de soepelheid gemakkelijker kunnen worden overgebracht in een sierurne. Eenmaal de as bij de begrafenisondernemer komt, wordt ze namelijk in zo’n sierurne geplaatst. Vlaams parlementslid Katrien Schryvers, die het thema begraafplaatsen en lijkbezorging al jarenlang opvolgt, kaartte de problematiek aan in een vraag aan minister Crevits.

“Uitgangspunt voor regelgeving met betrekking tot lijkbezorging moet altijd respect voor de overledene en de nabestaanden zijn en behandeling van het stoffelijk overschot met de nodige waardigheid”, aldus het parlementslid, “Assen om gemakkelijkheidsredenen deponeren en vervoeren in een aluminium zakje voldoen daar niet aan.”

Uit navraag bij Funebra, de Koninklijke Federatie van de Belgische Uitvaartsector, blijkt dat de sector zelf verveeld zit met deze werkwijze aangezien de as meestal wordt vervoerd door de begrafenisondernemer en het vervoer van crematie-as deel uitmaakt van de afscheidsplechtigheid. Daarbij hoort een waardige asurn.

In de Vlaamse regelgeving staat expliciet dat crematoria voor gratis asurnen moeten zorgen die hermetisch gesloten moeten kunnen worden en waarop de naam en voornaam van de overledene, de datum van overlijden, de naam van de gemeente waar het crematorium gelegen is en het volgnummer van de crematie staan. Er wordt wel niet precies gedefinieerd wat je onder het begrip asurn moet verstaan. Funebra pleit op dat vlak voor meer uniforme vereisten voor asurnen omdat er zich nu wel wat praktische problemen voordoen met de verschillende soorten asurnen die door de crematoria ter beschikking worden gesteld. Minister Crevits is bereid om op die vraag in te gaan en om een aantal minimale uniforme regels uit te werken.

“Voor mij is er een verschil tussen een asurne en een aszakje. Het gebruik van dergelijke aszakjes is voor mij niet verzoenbaar met hoe we als samenleving respectvol en waardig willen omgaan met onze overledenen en hun nabestaanden. De crematie-as moet volgens de regelgeving in een hermetisch afsluitbaar asurn geplaats worden”, zegt de minister. “Ik zal deze week een brief sturen aan alle 12 Vlaamse crematoria met de mededeling dat gebruik van aszakjes van welke aard dan ook verboden is en blijft. Ik vraag de betrokken crematoria ook om binnen 30 dagen schriftelijk te bevestigen dat ze de regelgeving toepassen en het gebruik van die zakjes hebben stopgezet. Tegelijk zal ik de burgemeesters van de 12 gemeenten met een crematorium vragen om hierop toe te zien.”

Schryvers reageert tevreden: “Ik ben tevreden dat minister Crevits kordaat reageerde en het gebruik van aluminium zakjes voor assen verbiedt. Je geliefde van wie de as wordt meegegeven in een aluminium zakje... Niet alles dat praktisch is, is ook wenselijk. Mensen moeten erop kunnen vertrouwen dat de overledene met respect en waardigheid wordt behandeld, niet enkel tijdens de afscheidsviering, een groetmoment of een begraving, maar ook tijdens de behandeling in een crematorium en tijdens het vervoer.”

Nieuws

Omvattend plan om mantelzorgers beter te ondersteunen: Eén verlofstelsel, mantelzorgvriendelijke werkvloeren en flexibeler mantelzorgwonen

Mantelzorgers zijn de stille helden van onze samenleving. Zonder hun bijdrage valt heel ons zorgsysteem in elkaar. Als het van cd&v afhangt verdienen mantelzorgers daarom niet alleen meer erkenning en respect in woorden, maar ook betere ondersteuning in daden. Naar aanleiding van de dag van de Mantelzorger leggen cd&v- parlementsleden Nahima Lanjri en Katrien Schryvers een plan op tafel met 5 concrete maatregelen die mantelzorgers in Vlaanderen beter ondersteunen. “Mantelzorgers botsen op tal van drempels, die willen we voor hen wegnemen.”

Cd&v trekt aan alarmbel: “Ongezien capaciteitstekort in woonzorgcentra komt op ons af”

In bijna 9 op de 10 woonzorgcentra is er een wachtlijst. In de helft van de woonzorgcentra moeten nieuwe bewoners zelfs een wachttijd doorlopen tussen 3 maanden en 1 jaar. Dat blijkt uit een bevraging van cd&v bij 292 Vlaamse woonzorgcentra. “Zonder ingrijpen zullen de wachttijden de komende jaren verder oplopen waardoor zorgbehoevende ouderen in de kou blijven staan. Bovendien is er geen garantie voor ouderen die verhuizen naar een woonzorgcentrum dat zij in hun eigen regio kunnen blijven”, stelt Vlaams parlementslid Katrien Schryvers scherp. Cd&v hekelt het  gebrek aan urgentie bij de bevoegde minister. De partij roept dringend op tot actie en schuift zelf een aantal maatregelen naar voor: kamers bijbouwen, betere remediëringstrajecten om  sluitingen te vermijden, verloren plaatsen herverdelen en meer autonomie voor woonzorgcentra om te bepalen hoe ze hun beschikbare plaatsen invullen.

Begeleiding van gezinnen even belangrijk als terugvordering schooltoeslag

Vorig schooljaar moesten de gezinnen van 8.802 leerlingen de schooltoeslag terugbetalen, omdat de leerling in kwestie te vaak onwettig afwezig was geweest van school. Dat blijkt uit cijfers die Vlaams parlementslid Katrien Schryvers (cd&v) opvroeg. Volgens Schryvers is het belangrijk om die leerlingen goed op te volgen: “Het terugvorderen van de schooltoeslag moet altijd samengaan met opvolging via een traject: waarom is die leerling zo vaak afwezig? Is er in dat gezin iets aan de hand? Vandaag varen we blind: we weten niet hoeveel trajecten werden opgestart en welke impact de terugvordering heeft op die gezinnen. Ouders moeten gewezen worden op het belang van naar school gaan voor de toekomst van hun kinderen. Terugvorderen van de schooltoeslag is slechts een middel, het doel moet zijn: zo veel mogelijk kinderen op school.”