Cd&v wil dat er dringend werk wordt gemaakt van een uniforme toiletpas in heel Vlaanderen. Voor mensen met een onzichtbare aandoening zoals de ziekte van Crohn maakt dit het verschiltussen buitenkomen of binnen blijven. “Eén uniforme toiletpas over heel Vlaanderen, geflankeerd door een sensibiliserings- en informatiecampagne zodat de pas breed bekend én erkend wordt”, stelt Vlaams parlementslid Katrien Schryvers voor. “Alleen zo garanderen we aan wie lijdt aan een onzichtbare aandoening dat er altijd een toilet ter beschikking zal zijn.”
Dit jaar zamelt de Warmste Week geld in voor mensen die onzichtbaar ziek zijn. Daartoe behoren ook mensen die lijden aan bijvoorbeeld de ziekte van Crohn en mensen die leven met een stoma of kanker. “Voor hen is het nog meer dan voor anderen een absolute noodzaak om gemakkelijk en snel toegang te hebben tot een toilet”, vertelt Vlaams volksvertegenwoordiger Katrien Schryvers (cd&v). Schryvers diende eerder al een Vlaams toiletplan in, waarin zij een lans brak voor meer openbare toiletten in Vlaanderen. “De angst om niet tijdig tot bij sanitaire voorzieningen te geraken of ervaringen waarbij men niet anders kon dan zich te bevuilen, kunnen redenen zijn om niet buiten te willen komen en geïsoleerd te geraken. Dat is onze samenleving onwaardig.”
Uniforme toiletpas
Bij gebrek aan voldoende openbare toiletten kloppen mensen aan bij horeca of winkels om naar toilet te gaan, maar ook dat is niet altijd even vanzelfsprekend. Schryvers dringt daarom aan op een uniforme toiletpas. “Zo’n toiletpas verleent in principe toegang tot het sanitair van hotels, cafés, restaurants, lokale zelfstandigen, winkelketens en vrije beroepen”, legt Schryvers uit. Maar in de praktijk blijkt die toegang niet altijd gegarandeerd, met groot ongemak voor mensen met onzichtbare aandoeningen tot gevolg. Dat heeft vooral te maken met onwetendheid bij uitbaters en personeel over deze onzichtbare aandoeningen.
Bovendien is er een wildgroei aan soorten toiletpassen. In Vlaanderen zijn er verschillende patiëntenorganisaties die een toiletpas uitreiken waardoor er verschillende modellen in omloop zijn., Dat bemoeilijkt de herkenbaarheid en de communicatie daarrond. Een uniforme toiletpas kan hieraan tegemoetkomen, en is bovendien minder stigmatiserend omdat het niet is terug te brengen tot een bepaalde aandoening.
“Het is hoog tijd dat Vlaams minister voor Welzijn Caroline Gennez het heft in handen neemt, en de verschillende patiëntenorganisaties formeel de opdracht geeft zo’n uniforme pas uit te werken.”, vindt Schryvers. “En als dit over enkele maanden nog niet gebeurd is, dan vraag ik dat Vlaanderen zelf zo’n toiletpas toekent. Het heeft echt al veel te lang geduurd.”
Informatiecampagne
Met één uniforme toiletpas is het volgens Schryvers ook veel gemakkelijker om een sensibiliserings- en informatiecampagne op te zetten, zodat mensen die zo’n pas laten zien zeker weten dat ze toegang krijgen tot het toilet. Schryvers vraagt naast de lancering van een uniforme toiletpas op korte termijn dus ook uitdrukkelijk naar een informatiecampagne bij personeel van winkel- en horecazaken, en in het algemeen iedereen, over het bestaan en de toepassing van de toiletpas. Dit gebeurt idealiter in samenwerking met sectororganisaties zoals Comeos, Horeca Vlaanderen en UNIZO.
“Het is maar wanneer winkel- en horecapersoneel voldoende geïnformeerd is over het bestaan van zo’n pas en over het belang ervan voor mensen met onzichtbare aandoeningen, dat mensen die zo’n toiletpas laten zien, er daadwerkelijk mee geholpen kunnen zijn”, benadrukt Schryvers.
Op termijn zouden er vanzelfsprekend veel meer toegankelijke en goed onderhouden openbare toiletten moeten komen. “Idealiter is er geen toiletpas meer nodigmaar zolang we niet in die situatie zijn, is een uniforme toiletpas de eenvoudigste manier om zo veel mogelijk mensen te helpen. Want voor wie lijdt aan een onzichtbare aandoening is dit het verschil tussen buitenkomen of binnen blijven. Dankzij een beschikbaar toilet kunnen zij volwaardig deel uitmaken van de samenleving en raken zij niet geïsoleerd”, besluit Schryvers.
