Wachten op een afspraak bij het Centrum voor Rijgeschiktheid en Voertuigaanpassingen duurt het langst in provincie Antwerpen

Publicatiedatum

Auteur

Katrien Schryvers

Deel dit artikel

Gemiddeld 98 dagen duurde het vorig jaar vooraleer een aanvrager een afspraak kreeg bij het Centrum voor Rijgeschiktheid en Voertuigaanpassingen. Dat is gemiddeld een dag langer dan in 2024 en bijna een maand langer dan de gemiddelde wachttijd in 2023. Dat vernam Vlaams volksvertegenwoordiger Katrien Schryvers (cd&v) in antwoord op een parlementaire vraag. Wie een aanvraag doet in de provincie Antwerpen, rekent er best nog eens een tweetal weken bij. “Dat moet toch echt korter kunnen”, vindt Schryvers, “Een gebrek aan mobiliteit betekent immers vaak ook een gebrek aan kansen, en dat moeten we zo veel mogelijk vermijden.”

Mensen met verminderde functionele vaardigheden moeten voor het behalen of behouden van hun rijbewijs langs het Centrum voor Rijgeschiktheid en Voertuigaanpassingen (CARA). Binnen het CARA gaat een multidisciplinair team met een aantal praktische tests de rijgeschiktheid van de kandidaat na. Het kan gaan om mensen die al aan het begin van het traject een ‘rijbewijs verminderde functionele vaardigheden’ hebben, bijvoorbeeld door een aangeboren letsel, maar het kan ook zijn dat mensen die al een rijbewijs hebben een beperking krijgen (door bijvoorbeeld een ongeval) of te maken krijgen met een ziekte of een andere medische aandoening (zoals hartaandoeningen, evenwichtsstoornissen,…), waardoor het voor hen moeilijker of gevaarlijker wordt om met de wagen te rijden.

Het CARA levert na onderzoek een attest af dat stelt dat de kandidaat al dan niet geschikt is om te rijden. Die rijgeschiktheid staat dan mee op het rijbewijs van de betrokkene. Indien de (on)geschiktheid beperkt is in de tijd, zal na het verstrijken van die periode eventueel een nieuwe beoordeling gebeuren.

Bijna 4 maanden wachten in de provincie Antwerpen

De wachttijd tot een eerste afspraak voor dossiers die in 2025 toekwamen bij het CARA bedroeg gemiddeld 98 dagen of meer dan drie maanden. Dat vernam Vlaams parlementslid Katrien Schryvers in antwoord op een parlementaire vraag. In 2022 ging het nog om 63 dagen, dus op drie jaar tijd is de gemiddelde wachttijd zo met meer dan een maand toegenomen.

“Eenzelfde wachttijd (gemiddeld 100 dagen) was er ook in 2020, maar dat was een coronajaar”, vertel Schryvers, “Veel had toen te maken met de lockdownperiodes waarin afspraken verzet moesten worden. Corona ligt gelukkig al enkele jaren achter ons, maar toch liepen de wachttijden terug aanzienlijk op.” De CARA-werkingen in de provincies Antwerpen en Limburg scoren, met een gemiddelde wachttijd van respectievelijk 110 en 105 dagen, het slechtst. Meer nog, de wachttijd in de provincie Antwerpen nam in vergelijking met de andere provincies het sterkst toe, met gemiddeld 5 dagen.

 

 

Antwerpen

Limburg

Oost-Vlaanderen

Vlaams-Brabant

West-Vlaanderen

Totaal

2022

67

68

62

58

59

63

2023

74

79

70

63

59

69

2024

105

110

97

84

88

97

2025

110

105

99

85

89

98

 

“Drie tot soms zelfs vier maanden moeten wachten op een eerste afspraak of test is toch echt lang,” gaat Schryvers verder, “Al te dikwijls leidt een gebrek aan mobiliteit tot verlies aan kansen op het vlak van tewerkstelling, opleiding en ontspanning. Het komt er dan ook op aan om in te zetten op een zo kort mogelijke termijn om de dossiers in verband met rijgeschiktheid te behandelen. Als iemand tijdelijk rijongeschikt wordt, heeft dat een grote impact. Door de termijn om hun rijgeschiktheid door CARA te laten evalueren, worden deze mensen in de praktijk geconfronteerd met een nog langere wachttijd vooraleer ze terug mogen rijden. Dat zou echt niet mogen.”

Nieuws

Wie in provincie Antwerpen of Oost-Vlaanderen woont, zag aanvraag tot ontbossing dubbel zo vaak geweigerd als in West-Vlaanderen

Sinds 2022 is het aantal aanvragen tot ontheffing van het ontbossingsverbod meer dan gehalveerd, zo blijkt uit cijfers die Vlaams parlementslid Katrien Schryvers (cd&v) opvroeg. Vorig jaar werden bijna evenveel aanvragen tot ontbossing geweigerd als toegestaan, terwijl in 2022 nog twee op de drie aanvragen werd ingewilligd. Het Agentschap voor Natuur en Bos weigert het vaakst ontbossingen in agrarisch gebied of in recreatiegebied. Jaarlijks hebben de meeste aanvragen betrekking op een perceel in de provincie Antwerpen. In 2025 ging het om 35 aanvragen op een totaal van 68 in heel Vlaanderen. Opvallend is dat over de voorbije vier jaar een aanvraag in de provincie Antwerpen of Oost-Vlaanderen dubbel zoveel kans maakte geweigerd te worden dan in West-Vlaanderen of Vlaams-Brabant.

Aantal binnenlandse adopties was nog nooit zo laag - “Kandidaat-adoptieouders ook informeren over pleegzorg”

Vorig jaar werden 13 kinderen binnenlands geadopteerd in Vlaanderen. Dat zijn er vijf minder dan in 2024 en één minder dan in 2023. Dat blijkt uit info die Vlaams volksvertegenwoordiger Katrien Schryvers (cd&v) opvroeg. 377 kandidaat-adoptieouders meldden zich aan, ondanks de adoptiepauze, waarvan 167 voor de adoptie van een ongekend kind. Voor interlandelijke adoptie geldt er al sinds 2023 een adoptiepauze en binnenkort zal dit helemaal stopgezet worden. Tegelijkertijd stijgt het aantal kinderen en jongeren die wachten op een pleeggezin jaar na jaar, met vorig jaar 1.307 kinderen op de wachtlijst. Cd&v wil daarom meer kandidaat-adoptieouders warm maken voor pleegzorg. “Gezinnen die zich kandidaat stellen voor adoptie, zijn mensen met een groot hart voor kinderen. Via een eengemaakt traject kunnen we hen ook informeren over pleegzorg en hoe dat een verschil kan maken voor zowel het pleeggezin als het pleegkind”, aldus Schryvers.

Laat oppashulpen ook ondersteuning bieden bij activiteiten buitenshuis

Mensen met een zorgbehoefte die vandaag beroep doen op een oppashulp, kunnen rekenen op gezelschap, toezicht of basiszorgen bij hen thuis. De strikte regelgeving laat oppashulpen vandaag niet toe om samen op stap te gaan en dat wil cd&v graag anders zien. “Voor veel ouderen of mensen met een beperking is kunnen deelnemen aan het leven buiten de vier muren van hun huis net heel belangrijk. Voor hun welzijn, tegen eenzaamheid. Het zou voor veel mensen een groot verschil kunnen maken, moest de oppashulp hen daarbij ook mogen begeleiden”, zegt Vlaams parlementslid Katrien Schryvers. De partij diende daarom op 5 november 2025 een voorstel van decreet in dat het mogelijk maakt dat oppashulpen de zorgbehoevenden ook bij activiteiten buitenshuis ondersteunen.