Eenduidige regeling nodig m.b.t. leefloon voor iedereen die onder elektronisch toezicht staat

08-02-2017

Wie onder elektronisch toezicht staat, heeft de mogelijkheid te werken, werk te zoeken of een andere nuttige dagbesteding uit te voeren. Niet iedereen die onder elektronisch toezicht staat, heeft echter recht op leefloon. Er bestaan verschillen naargelang het elektronisch toezicht is opgelegd als autonome straf, dan wel of het een uitvoeringsmodaliteit van een gevangenisstraf is. Vlaams volksvertegenwoordiger Katrien Schryvers dringt aan op een eenduidige regelgeving, zowel in het belang van de betrokkenen als in het belang van de OCMW’s.

Wie ingeschreven is op de rol van een strafinrichting, kan geen leefloon krijgen. Gedurende die periode wordt de uitbetaling ervan geschrapt. Ter compensatie kan men een forfaitaire dagvergoeding krijgen, de zogenaamde leefvergoeding. Deze leefvergoeding kan worden toegekend wanneer men geen of een beperkte bron van inkomsten heeft. Een alleenstaande kan 20,85 euro per dag krijgen of 625,50 euro per maand, voor een samenwonende gaat het om 13,90 euro per dag of 417 euro per maand. Deze regeling is van toepassing op wie een gevangenisstraf uitzit, maar ook voor personen aan wie het elektronisch toezicht is toegekend als strafuitvoeringsmodaliteit van een gevangenisstraf, of als modaliteit van een voorlopige hechtenis.

Wie daarentegen het elektronisch toezicht krijgt opgelegd als autonome straf, kan nog wel leefloon krijgen. Deze bedragen liggen hoger dan de leefvergoeding, nl. 867,40 euro per maand voor een alleenstaande en 578,27 euro per maand voor samenwonenden. Ook veroordeelden die voorwaardelijk in vrijheid zijn gesteld, kunnen aanspraak maken op leefloon. Nochtans is de voorwaardelijke invrijheidstelling net als het elektronisch toezicht een uitvoeringsmodaliteit van een gevangenisstraf. Verschil is dat deze categorieën van mensen niet (langer) zijn ingeschreven op de rol van een strafinrichting.

“Dit onderscheid is niet alleen naar de betrokkenen niet te verantwoorden, het is ook verwarrend voor de OCMW’s die het leefloon toekennen,” vindt Vlaams volksvertegenwoordiger Katrien Schryvers, “Personen aan wie elektronisch toezicht wordt opgelegd als modaliteit voor een gevangenisstraf moeten, net als personen aan wie het elektronisch toezicht wordt opgelegd als autonome straf, een opgelegd uurrooster naleven. Daarbij zijn ze beschikbaar voor de arbeidsmarkt en kunnen ze dus voldoen aan de voorwaarde ‘werkbereidheid’ die gekoppeld is aan de toekenning van het leefloon.”

Sinds de zesde staatshervorming is het uitkeren van een leefvergoeding een bevoegdheid van Vlaanderen. Het leefloon is nog altijd federale materie. Pogingen om een antwoord te bieden op deze problematiek bleven voorlopig zonder resultaat, zo blijkt uit het antwoord van Vlaams minister van Welzijn Jo Vandeurzen op een parlementaire vraag van Schryvers. Reeds in 2015 vroegen de drie gemeenschappen aan federaal minister van Maatschappelijke Integratie Willy Borsus naar een oplossing. Een vraag die in de zomer van 2016 werd herhaald, maar geen respons kreeg. Schryvers dringt aan op duidelijkheid. “Iedereen die aan de voorwaarden voor leefloon kan voldoen, moet zijn of haar recht daarop kunnen uitoefenen,” vindt zij, “Dat zou bovendien de behandeling van dergelijke dossiers voor OCMW’s veel eenduidiger en duidelijker maken.”

    Welkom bij CD&V. Onze websites maken gebruik van cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren. Lees onze Cookies Policy voor meer informatie. Ons cookiebeleid en deze voorkeuren gelden voor alle CD&V-websites. Door op 'Akkoord' te klikken, ga je akkoord met de geselecteerde cookies.