Meer steun nodig voor studenten die ook mantelzorger zijn: Gespreide examens, flexibelere deadlines en aangepaste studieprogramma’s

Publicatiedatum

Auteur

Katrien Schryvers

Deel dit artikel

Elk jaar op 23 juni vraagt cd&v, net als vele organisaties, graag aandacht voor het onmisbare werk dat duizenden mantelzorgers doen. Een moment om respect te tonen aan al die moeders, vaders, partners, dochters, zonen, zussen, broers, of gewoon buren of vrienden die zich dag in, dag uit, inzetten voor een zorgbehoevende naaste. Vlaams Parlementsleden Brecht Warnez en Katrien Schryvers grijpen dit moment aan om een structurele hervorming te lanceren: studenten die ook mantelzorger zijn moeten een eigen, decretaal verankerd statuut krijgen in het hoger onderwijs. “We spreken over meer dan 60.000 studenten die elke dag balanceren tussen zorg en studie. Die groep verdient eindelijk duidelijkheid, ondersteuning en erkenning”, aldus Warnez & Schryvers.

Onzichtbare helden op onze campussen

Volgens onderzoek combineert één op de vijf jongeren in het hoger onderwijs zijn of haar studie met regelmatige zorgtaken voor een familielid. Die jongeren nemen verantwoordelijkheden op die vaak onzichtbaar blijven, maar een zware impact hebben op hun studiesucces en mentaal welzijn. “Studenten die ook mantelzorger zijn, zijn geen uitzondering, ze zijn een structurele groep binnen onze hogescholen en universiteiten. Maar hun situatie wordt vaak genegeerd”, stelt Warnez.

cd&v stelt decretaal mantelzorgstatuut voor

Vandaag is er geen uniforme regelgeving die studenten die ook mantelzorger zijn, beschermt. Warnez en Schryvers willen daar verandering in: “Net zoals werkstudenten of studenten met een beperking recht hebben op aangepaste ondersteuning, moeten ook studenten die ook mantelzorger zijn, erkend worden in onze onderwijswetgeving. Het is tijd voor een decretaal statuut dat hen die bescherming biedt”, aldus Brecht Warnez. “Momenteel hebben de verschillende hogeronderwijsinstellingen allemaal een verschillende aanpak. Studenten mogen echter niet afhankelijk zijn van de goodwill van de hogeschool of universiteit waar ze studeren,” vult Katrien Schryvers aan. Dit statuut dat Warnez en Schryvers voorstellen, moet studenten recht geven op faciliteiten zoals gespreide examens, flexibele deadlines en aangepaste studieprogramma’s.

Eerlijke financiering en ondersteuning voor instellingen

Warnez pleit ook voor de opname van studenten die ook mantelzorger zijn, in het financieringsmodel van het hoger onderwijs. “Onderwijsinstellingen die deze studenten goed begeleiden, moeten daarvoor de middelen krijgen. Anders blijft het goede wil in plaats van structureel beleid”, klinkt het. Hij stelt voor om studenten die ook mantelzorger zijn, net als werkstudenten en studenten met een handicap extra te laten meetellen in de financieringsparameters.

Internationale kansen en mentale ademruimte

Ook op vlak van internationalisering ziet Schryvers kansen. “Voor veel studenten die ook mantelzorger zijn, is een buitenlandse studie-ervaring vandaag onhaalbaar. Dat is onrechtvaardig. Met extra mobiliteitstoelagen en flexibele trajecten kunnen we ook hen perspectief geven op een buitenlandse ervaring, en even ademruimte creëren”, zegt het parlementslid.

Samenwerken met STUVO’s en zorgorganisaties

Tot slot willen Schryvers en Warnez investeren in de begeleiding van deze studenten via studentenvoorzieningen en samenwerking met zorgorganisaties zoals Samana en ZoJong!. “Het moet duidelijk zijn waar studenten die ook mantelzorger zijn, terechtkunnen. Met een goed netwerk zorgen we ervoor dat niemand nog tussen de mazen van het net valt”, duiden ze.

Met de invoering van een uniform mantelzorgstatuut willen Warnez en Schryvers studenten ruimte geven om hun taak van mantelzorger voor een naaste op te nemen én hun kansen om een diploma te behalen te behouden. “Ook voor deze jongeren is een diploma de beste garantie voor de toekomst”, zo besluiten de parlementsleden. “Hun engagement voor een familielid mag dat niet in de weg staan.”

Nieuws

Begeleiding van gezinnen even belangrijk als terugvordering schooltoeslag

Vorig schooljaar moesten de gezinnen van 8.802 leerlingen de schooltoeslag terugbetalen, omdat de leerling in kwestie te vaak onwettig afwezig was geweest van school. Dat blijkt uit cijfers die Vlaams parlementslid Katrien Schryvers (cd&v) opvroeg. Volgens Schryvers is het belangrijk om die leerlingen goed op te volgen: “Het terugvorderen van de schooltoeslag moet altijd samengaan met opvolging via een traject: waarom is die leerling zo vaak afwezig? Is er in dat gezin iets aan de hand? Vandaag varen we blind: we weten niet hoeveel trajecten werden opgestart en welke impact de terugvordering heeft op die gezinnen. Ouders moeten gewezen worden op het belang van naar school gaan voor de toekomst van hun kinderen. Terugvorderen van de schooltoeslag is slechts een middel, het doel moet zijn: zo veel mogelijk kinderen op school.”

Wie nood heeft aan aangepast vervoer mag niet uit de boot vallen bij hervorming

Cd&v vreest dat heel wat mensen die nood hebben aan aangepast vervoer bij de nakende hervorming die de mobiliteitsminister plant uit de boot zullen vallen. De partij vraagt om garanties: “We vragen een menselijke toets voor situaties waarin mensen met een reële mobiliteitsnood niet in een vooraf bepaald administratief vakje passen, zoals ouderen of mensen die tijdelijk minder mobiel zijn door ziekte of ongeval. Die is er in het huidig kader niet waardoor zij zullen uitgesloten worden van het aangepast vervoer”, zeggen Vlaams parlementsleden An Christiaens en Katrien Schryvers.

Cd&v legt actieplan op tafel: zonder ingrijpen dreigt kleinschalige kinderopvang te verdwijnen

Steeds minder kinderen worden opgevangen bij een onthaalouder in de buurt. Waar vroeger één op drie opvangplaatsen in de gezinsopvang was, is dat vandaag nog maar één op vijf. En als er niets verandert, zal dit aantal alleen maar verder dalen. Cd&v trekt aan de alarmbel en legt een actieplan op tafel om kleinschalige kinderopvang een toekomst te geven in Vlaanderen. “Ouders moeten voor de opvang van hun kindje zelf de keuze kunnen maken: voor een vertrouwde, kleinschalige opvang dicht bij huis of voor een groter kinderdagverblijf. Die vrije keuze staat vandaag onder druk”, zegt initiatiefneemster Katrien Schryvers.