We zijn steeds meer verbonden met elkaar, of zo lijkt het toch, en toch zijn we steeds meer eenzaam. Eenzaamheid is een complexe materie en heeft verschillende gezichten. Het komt voor bij alle leeftijdscategorieën en vaak is het een taboe. Met doelgerichte maatregelen willen de meerderheidspartijen in het Vlaams Parlement deze problematiek aanpakken. Samen met collega's diende Katrien Schryvers een voorstel van resolutie in waarin zij onder meer pleiten voor het meten van eenzaamheid via de Belgische Gezondheidsenquête en het erkennen van eenzaamheid als transversaal beleidsthema, opgevolgd door de minister van welzijn.

1.625.000 Vlamingen voelen zich regelmatig eenzaam volgens onderzoek van KUL-IPSOS-Koning Boudewijnstichting. Het gaat dus om véél mensen maar ook om grote gevolgen: chronische eenzaamheid is even schadelijk is voor je gezondheid als het roken van 15 sigaretten per dag.

Eenzaamheid is een complexe materie, ook omdat het een subjectief begrip is en verschillende gezichten heeft. Daarenboven is het vaak een taboe. We praten er niet graag over, zeker niet als het ons zelf overkomt. En de cijfers duiden ook aan dat we voorbij bepaalde clichés moeten kijken: eenzaamheid is geen typisch verschijnsel bij ouderen, het komt bij alle leeftijdscategorieën voor.

In eerste instantie is de oplossing een verantwoordelijkheid van iedereen, van elke burger. Om mensen uit hun isolement te halen, heb je sociaal contact, andere mensen, een warme gemeenschap nodig. De beleidsmakers kunnen daar wel degelijk een handje bij helpen. In de resolutie, die op 27 februari '19 in de commissie Welzijn, Volksgezondheid en Gezin werd goedgekeurd, pleiten de meerderheidspartijen voor een Vlaamse strategie die steden en gemeenten ondersteunt en voor het opzetten van een interventiedatabank voor de lokale besturen. Zo’n databank geeft aan welke projecten echt werken. Zo hoeft elke gemeente het warm water niet opnieuw uit te vinden. Er bestaan lokaal al tal van goede initiatieven, zoals bijvoorbeeld in Zoersel de actie ‘Wij weten elkaar wonen’, waarbij vrijwilligers alle 80-plussers bezoeken.

Verder moet er in overleg worden gegaan met de federale overheid en de andere gemeenschapsregeringen om het meten van eenzaamheid te incorporeren in de Belgische Gezondheidsenquête. Dat moet actuele cijfers verschaffen.

Tenslotte moet eenzaamheid een transversaal beleidsthema worden, dat wordt opgevolgd door de minister van welzijn. .Dat moet resulteren in een aantal weloverwogen acties in alle beleidsdomeinen. Voorbeelden daarvan zijn de inrichting van de openbare ruimten, de toegankelijkheid van het sociaal-cultureel verenigingsleven en het jeugdwerk, het stimuleren van buurtinitiatieven, het structureel aanpakken van uitsluitingsmechanismen en de openbare omroep aandacht laten schenken aan deze problematiek.

    Welkom bij CD&V. Onze websites maken gebruik van cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren. Lees onze Cookies Policy voor meer informatie. Ons cookiebeleid en deze voorkeuren gelden voor alle CD&V-websites. Door op 'Akkoord' te klikken, ga je akkoord met de geselecteerde cookies.